Po raz pierwszy spotkałem się z terminem ,,merch szkolny” jako uczeń liceum. Kiedy z resztą uczniów klas pierwszych, usłyszeliśmy, że samorząd zbiera zamówienia na tam tegoroczną linię ubrań szkoły, od razu rzuciliśmy się do zamawiania. Wszyscy chcieliśmy przynależeć do naszej nowej społeczności; pokazać, że naprawdę jesteśmy jej częścią.
Gdy emocje opadły, a bluzy poprzychodziły do swoich nowych właścicieli, zdałem sobie sprawę, że praktycznie nigdy nikogo w nich nie widuję. Co więcej, sam zauważyłem, że również nie wychodzę w mojej bluzie dalej, niż do śmietnika/skrzynki na listy.
Powód był prosty: ubrania, które z chęcią kupowaliśmy, okazały się mieć niezręczny krój, a haft nie oddawał uroku ze zdjęć. Żadna osoba, która dokładała starań, żeby ładnie się ubrać, nie rozważała założenia bluzy szkolnej. Wzbudziło to we mnie ciekawość. Dlaczego musi to tak wyglądać? Dlaczego ubrania szkolne muszą być pozbawione duszy?
Odpowiedź: Nie muszą.
Już w 3. klasie liceum wypuściłem pierwszą linię ubrań dla mojej szkoły. Z perspektywy czasu, wydaje się ona dosyć prosta - nie o to jednak chodziło. Liczyło się to, że merch od uczniów, dla uczniów, jest możliwy. W praktyce uczniowie w końcu mogli dumnie reprezentować swoje liceum.
2 lata później, już jako student, założyłem @jazz_alt_del, aby wnieść produkcję merchu na jeszcze wyższy poziom. Niezmiennie działam, aby zapewniać uczniom ubrania, które nosić będą z dumą. W końcu to coś więcej, niż ubranie.
Dziękuję wam wszystkim za zaufanie,
Frano
Zaloguj przez Facebooka
Zaloguj przez Google